Sunday, 4 September 2016

Τρικυμία

Καρδιά.
(Τί μικρή λέξη για κάτι τόσο υπέρμετρο)

Καμπανάκι της ψυχής -μου θυμίζεις πως υπάρχω-
Κρύβεσαι, σαν άγκυρα στην άμμο, που αν χαθεί
το πλοίο παρασέρνει η τρικυμία

Βαθιά νερά εκεί που συνήθως αρμενίζεις, στο βαθύ μπλε,
-την άβυσσό μου, την άβυσσό σου-
με καρχαρίες και κοράλλια, ξιφίες με ακονισμένα ξίφη
και χαρωπά δελφίνια που μόνο αγάπη δίνουν
κι αγγίζουν τις μυτίτσες τους μαζί και χλιμιντρίζουν
Χέλια -που θα σ'έπνιγαν- και μεγάλοι αστερίες
που αστράφτουν παθιασμένο κοκκινο

Μέσα σας θε να πνιγώ μια μέρα βροχερή,
τη μέρα που η καρδιά το σκάφος θ'αρχηγεύει

Οι τρικυμίες της καρδιάς ρυθμό έχουν αρχέγονο
-νερό κόκκινο σαν αίμα-
Τα κύματα σηκώνονται πελώρια
-σταθερά, στα 3 μέτρα και κάτι-
Άλλα καράβια χάνονται ακυβέρνητα
κι άλλα βγάζουν σωστούς καπεταναίους
μαθημένους στο κύμα μα και τη νηνεμία

-Εμένα λοιπόν μου αρέσει η τρικυμία-


No comments: