Ονειρο 1

Σπίτι στην Αθήνα στο οποίο μόλις έχει εγκατασταθεί. Σκοτάδι, τα παράθυρα είναι ακόμη χωρίς κουρτίνες. Η πόρτα του σπιτιού έχει μείνει ανοιχτή και πηγαίνει να την κλείσει.

Περπατάει στον ξύλινο διάδρομο του σπιτιού. Το πάτωμα είναι πολύ ευχάριστο της αρέσει που πατάει ξυπόλητη! Παρατηρεί τρεις ληστές να βγαίνουν από την πόρτα, κρατώντας λαφυρο τα λεφτά της. Οι ληστές την κοιτάζουν στην πόρτα κι εκείνη φοβισμένη τους φωνάζει "χάρισμά σας τα λεφτά!" και τους κλείνει την πόρτα στα μούτρα.

Οι ληστές ήταν νεαροί σε ηλικία και μη τρομακτικοί στην όψη, παρ'ολ'αυτά και μόνο η παρουσία τους την ανησυχούσε. Έκλεισε την πόρτα βιαστικά για να μη σκεφτούν να ξαναμπούν και τους κλείδωσε έξω.

Προχώρησε προς το ανοιχτό παράθυρο του σαλονιού. Παρατήρησε το όμορφο σαλόνι. Το σπίτι ήταν γεμάτο μεγάλα παράθυρα και εύκολα χυνόταν μέσα τους μέσα το φως του φεγγαριού. Το σπίτι ένιωθε άδειο και θλιμμένο με τέτοιο φωτισμό.

Ένας ρακένδυτος άντρας, πρέπει να ήταν από την Αφρική, γύρω στα 60 αλλά πάρα πολύ αδύνατος ετοιμαζόταν να μπεί στο σπίτι από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα.. το κορίτσι πλησίασε και του εγνεψε να μείνει έξω. Εκείνος έκανε ένα βήμα προς το σπίτι, χωρίς να της δίνει ιδιαίτερη σημασία. Εκείνη για ακόμα μία φορά, όμως πιο επιτακτικά από πριν, του εγνεψε να σταματήσει. Έκλεισε την μπαλκονόπορτα, επιτρέποντας του να κοιμηθεί στον κήπο. "Δεν πειράζει, θα μείνω εδώ" είπε ο άντρας.

Τί κατάφερε κλείνοντας την πόρτα; Εκείνοι -οι κακοί- έμειναν έξω και το κακό αποφεύχθηκε. Οι πόρτες έκλεισαν και στο σπίτι επικράτησε ηρεμία. Όμως υπήρξε αληθινή ηρεμία;

Χωρίς κουρτίνες, και γνωρίζοντας πως στο περβάζι σου υπάρχουν ληστές και ένας άστεγος άνθρωπος που κοιμάται στα σκαλιά σου, πώς μπορείς να ηρεμήσεις; Όταν η ανθρώπινη πλευρά σου γνωρίζει πως εκείνος κρυώνει έξω και πως και τι δε θα δίνε για να είχε την τύχη σου και ένα πουπουλένιο πάπλωμα. Γιατί δεν ζήτησε βοήθεια; Γιατί δεν έβγαλε τον άστεγο άντρα τελείως και από τον κήπο της; Θα θελήσει μήπως αύριο να κουρνιασει πάλι εκεί;...

Το κορίτσι δεν ησύχασε στ'αλήθεια μάλλον εκείνο το βράδυ. Φοβισμένο έμεινε και κλειδαμπαρωμενο.