Tuesday, 7 March 2017

Όνειρο 2

Σπίτι στην Θεσσαλονίκη. Το κορίτσι βρίσκεται σε ένα διαμέρισμα σε όροφο μιας πολυκατοικίας.

Βγαίνει στο μπαλκόνι της και παρατηρεί στο διπλανό μπαλκόνι να εξέχει ένα μονό στρώμα κρεβατιού εκεί που κανονικά θα ήταν τα κάγκελα. Το μπαλκόνι αυτό δεν έχει κάγκελα και το στρώμα στέκεται εκεί λίγο από τύχη και λίγο από θαύμα!

Προχωράει προς το γειτονικό μπαλκόνι. Μια γυναίκα με την όψη αστέγου, γύρω στα 60, μένει εκεί, όμως δεν φαίνεται να γνωρίζει πως έχει σπίτι και νερό για να πλυθεί. Είναι πολύ, πολύ βρώμικη και απεριποιητη. Πάνω στο στρώμα ξαπλώνουν δύο κοριτσάκια, 1-2 χρόνων. Κοιμούνται όμως η όψη τους δεν είναι χαρούμενη! Τί μπορεί να ταλαιπωρεί τα μωράκια σε αυτή την ηλικία; Είναι πολύ βρώμικα και οι φατσούλες τους μαυρισμένες από την σκόνη και την λάσπη.

"Άφησε με να τις πάρω και να σου τις ταίσω" είπε το κορίτσι στην γυναίκα. Η γυναίκα ανησύχησε και έδειξε ενοχλημένη από την πρόταση αυτή. Όλη της η προσοχή ήταν στα δύο κοριτσάκια της (που μάλλον ήταν τα εγγονάκια της) όμως δεν ήξερε να τα φροντίσει, όπως ακριβώς δεν φρόντιζε και τον εαυτό της.

Απομακρύνθηκε το κορίτσι προς το σπίτι της για να αφήσει την γυναίκα να ησυχάσει. Τα δύο κορίτσια πολύ εύκολα θα βρίσκονταν στο κενό αν κάποιος δεν έβαζε κάγκελα σε αυτό το σπίτι. Ένα μαύρο έντομο περπατησε στο στρώμα.

Το κορίτσι σκέφτηκε να ειδοποιήσει τον Δήμο για να την βοηθήσουν να σώσει τα κορίτσια και την γυναίκα από αυτή την κατάσταση. Μια μέρα η γυναίκα θα την ευχαριστούσε.

Ονειρο 1

Σπίτι στην Αθήνα στο οποίο μόλις έχει εγκατασταθεί. Σκοτάδι, τα παράθυρα είναι ακόμη χωρίς κουρτίνες. Η πόρτα του σπιτιού έχει μείνει ανοιχτή και πηγαίνει να την κλείσει.

Περπατάει στον ξύλινο διάδρομο του σπιτιού. Το πάτωμα είναι πολύ ευχάριστο της αρέσει που πατάει ξυπόλητη! Παρατηρεί τρεις ληστές να βγαίνουν από την πόρτα, κρατώντας λαφυρο τα λεφτά της. Οι ληστές την κοιτάζουν στην πόρτα κι εκείνη φοβισμένη τους φωνάζει "χάρισμά σας τα λεφτά!" και τους κλείνει την πόρτα στα μούτρα.

Οι ληστές ήταν νεαροί σε ηλικία και μη τρομακτικοί στην όψη, παρ'ολ'αυτά και μόνο η παρουσία τους την ανησυχούσε. Έκλεισε την πόρτα βιαστικά για να μη σκεφτούν να ξαναμπούν και τους κλείδωσε έξω.

Προχώρησε προς το ανοιχτό παράθυρο του σαλονιού. Παρατήρησε το όμορφο σαλόνι. Το σπίτι ήταν γεμάτο μεγάλα παράθυρα και εύκολα χυνόταν μέσα τους μέσα το φως του φεγγαριού. Το σπίτι ένιωθε άδειο και θλιμμένο με τέτοιο φωτισμό.

Ένας ρακένδυτος άντρας, πρέπει να ήταν από την Αφρική, γύρω στα 60 αλλά πάρα πολύ αδύνατος ετοιμαζόταν να μπεί στο σπίτι από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα.. το κορίτσι πλησίασε και του εγνεψε να μείνει έξω. Εκείνος έκανε ένα βήμα προς το σπίτι, χωρίς να της δίνει ιδιαίτερη σημασία. Εκείνη για ακόμα μία φορά, όμως πιο επιτακτικά από πριν, του εγνεψε να σταματήσει. Έκλεισε την μπαλκονόπορτα, επιτρέποντας του να κοιμηθεί στον κήπο. "Δεν πειράζει, θα μείνω εδώ" είπε ο άντρας.

Τί κατάφερε κλείνοντας την πόρτα; Εκείνοι -οι κακοί- έμειναν έξω και το κακό αποφεύχθηκε. Οι πόρτες έκλεισαν και στο σπίτι επικράτησε ηρεμία. Όμως υπήρξε αληθινή ηρεμία;

Χωρίς κουρτίνες, και γνωρίζοντας πως στο περβάζι σου υπάρχουν ληστές και ένας άστεγος άνθρωπος που κοιμάται στα σκαλιά σου, πώς μπορείς να ηρεμήσεις; Όταν η ανθρώπινη πλευρά σου γνωρίζει πως εκείνος κρυώνει έξω και πως και τι δε θα δίνε για να είχε την τύχη σου και ένα πουπουλένιο πάπλωμα. Γιατί δεν ζήτησε βοήθεια; Γιατί δεν έβγαλε τον άστεγο άντρα τελείως και από τον κήπο της; Θα θελήσει μήπως αύριο να κουρνιασει πάλι εκεί;...

Το κορίτσι δεν ησύχασε στ'αλήθεια μάλλον εκείνο το βράδυ. Φοβισμένο έμεινε και κλειδαμπαρωμενο.

Sunday, 4 September 2016

Τρικυμία

Καρδιά.
(Τί μικρή λέξη για κάτι τόσο υπέρμετρο)

Καμπανάκι της ψυχής -μου θυμίζεις πως υπάρχω-
Κρύβεσαι, σαν άγκυρα στην άμμο, που αν χαθεί
το πλοίο παρασέρνει η τρικυμία

Βαθιά νερά εκεί που συνήθως αρμενίζεις, στο βαθύ μπλε,
-την άβυσσό μου, την άβυσσό σου-
με καρχαρίες και κοράλλια, ξιφίες με ακονισμένα ξίφη
και χαρωπά δελφίνια που μόνο αγάπη δίνουν
κι αγγίζουν τις μυτίτσες τους μαζί και χλιμιντρίζουν
Χέλια -που θα σ'έπνιγαν- και μεγάλοι αστερίες
που αστράφτουν παθιασμένο κοκκινο

Μέσα σας θε να πνιγώ μια μέρα βροχερή,
τη μέρα που η καρδιά το σκάφος θ'αρχηγεύει

Οι τρικυμίες της καρδιάς ρυθμό έχουν αρχέγονο
-νερό κόκκινο σαν αίμα-
Τα κύματα σηκώνονται πελώρια
-σταθερά, στα 3 μέτρα και κάτι-
Άλλα καράβια χάνονται ακυβέρνητα
κι άλλα βγάζουν σωστούς καπεταναίους
μαθημένους στο κύμα μα και τη νηνεμία

-Εμένα λοιπόν μου αρέσει η τρικυμία-


Wednesday, 6 April 2016

Circe and Nausicaa:


No, Odysseus never fell in love with Circe.
First things first, for a woman, she drank a lot.
Secondly, there was the transformations issue.
She was suggesting
that someone can only be
what he fears the most
and that the only thing she did
was to break the cast
to free the living body.
Lastly, it was due to the fact that she was a witch.
Full-moon a woman's cosmos.
Velvety like a black cat.
Sometimes orchid, sometimes pomegranate.
Skein of strings that keep on breaking
like the chords of a lira in the Galaxy.
Neither did he love Nausicaa.
He left her behind with a blindfold on
with a white dress and short socks
playing Blind Man's Buff with friends next to the sea.
No, he never fell in love with either of them.
And, surely, he never suspected.
That Circe and Nausicaa
where two of the faces of Penelope.


Translation: Zoe C Themeli


===========================================================


ΚΙΡΚΗ και ΝΑΥΣΙΚΑ:

Όχι ποτέ δεν ερωτεύτηκε την Κίρκη ο Οδυσσέας.
Πρώτον για γυναίκα έπινε πολύ.
Ύστερα ήταν το θέμα με τις μεταμορφώσεις.
Άδικα αυτή ισχυριζόταν
πως μπορεί κάποιος να γίνει μόνον
αυτό που πιο πολύ φοβάται
και πως το μόνο που έκανε η ίδια
ήταν να σπάει το εκμαγείο
για να απελευθερώσει το ζωντανό κορμί.
Τέλος έφταιγε που ήταν μάγισσα.
Όμως πανσέληνος το σύμπαν της γυναίκας.
Βελούδινο όπως μια μαύρη γάτα.
Πότε ορχιδέα πότε ρόδι.
Κουβάρι από κλωστές που σπαν συνέχεια
όπως οι χορδές μιας λύρας μες στον Γαλαξία.
Ούτε όμως την Ναυσικά ερωτεύτηκε.
Την άφησε μόνη της να παίζει με δεμένα μάτια
με άσπρο φόρεμα και κοντά καλτσάκια
σε ένα ακρογυάλι με τις φίλες της τυφλόμυγα.
Όχι δεν ερωτεύτηκε ποτέ
ούτε την μία ούτε την άλλη ο Οδυσσέας.
Και ούτε βέβαια ποτέ του υποπτεύτηκε.
Πως Κίρκη και Ναυσικά
ήταν δύο από τα πρόσωπα της Πηνελόπης.


http://deepunctum.blogspot.co.uk/2015/04/blog-post.html

Friday, 18 March 2016

"Μείνε εκτός"

Μείνε εκτός - Στάσου όρθιος έξω από
την πόρτα
Μια πόρτα κάποτε άνοιξε κι εσύ πάλι την κλείνεις
Ποτέ κανείς δεν έκλαψε για έναν τοίχο
Tον τοίχο αυτόν δεν έσπασε
κανείς με μαξιλάρι.

Ανησυχίες, φόβοι μου με κάναν 
να παγώσω
Το σώμα μου, την σκέψη μου κι ακόμα
το παλεύω
Να βγω από αυτή την φυλακή
της ανοσίας του πόνου
Κι ας νιώσω - ας αφεθώ, στο πέρασμα
του χρόνου.

Sunday, 23 November 2014

Burn me, oh mighty sun

Burn me oh mighty sun.

Burn my insides with your fire hot rays
run them through my veins, take over
my heart, and melt it
oh sun all mighty.

Melt me till darkness comes
when I become a girl again
and dream of forests
and the deep blue sea.

Take me with you
on your trips from Earth to Mars,
-turn your back to the lonely moon-
take me far away from here.

The universe is big and I am only little.

Lost inside you
surrounded by the stars and darkness;
please let me stay oh sun.

Looking at my once worries and sorrow
and laughing from a distance.

Thursday, 19 January 2012

It's not me stressing. It's YOU stressing me out.

Today I realized that sometimes stress shouldn't be taken for granted.

I mean think about it.. When someone is stressed and is in a position of power, they will never admit their feeling of insecurity. Instead, they'll try to control their inferiors and prove their seniority. How? Either by speaking loudly and quickly so that no one else can be heard, or by proposing strict measures for the rest of you, or even by making you feel insecure for yourself by using personal remarks.

Whenever someone pulls that on you, think again! This can't be coming from a relaxed person.. This person is probably trying to prove their worth to somebody else and this stresses the hell out of them. They probably don't have a clue what they're doing and are striving to impress.

Give them the time to relax and breathe deeply. The stress you feel when being close to such a person, isn't yours; it's the reflection of their emotional turbulence onto you. Realize it and never fall for their trap ever again! :)

Monday, 9 January 2012

Ανεξαρτησία

Ανεξαρτησία μου ήθελες.
Τώρα δες τί έκανες.
Την ανεξαρτησία ακολουθεί η μοναξιά και οι δρόμοι οι αδειανοί.

Ανεξαρτησία, με τις μεγάλες σου ταχύτητες
το πόδι κολλημένο στο γκάζι
μυριάδες ανεξερεύνητα σοκάκια που δε θα περπατήσουμε μαζί.

Καριέρα και λεφτά, ανοιχτά πανιά
και πρόσω ολοταχώς
στο όνειρο που κάποτε φάνταζε ουτοπία.

Το αύριο αβέβαιο, δίχως παλιές συντροφιές
δίχως το στήριγμα των φίλων
και των ψυχών που σ'αγάπησαν.

Πήγαινε, ανθρωπάκο.
Κι όταν μονάχος νιώσεις, μη σκεφτείς τι άφησες πίσω
αυτά που αγάπησες και εγκατέλειψες, μη σκεφτείς.

Τρέχα και λαχάνιασε.
Μη το μετανιώσεις στιγμή, και πάντα ήλπιζε
την ευτυχία να συναντήσεις στην επόμενη στροφή.

Tuesday, 22 November 2011

Good Will Hunting -- Real loss only occurs when you dare to love something more than you love yourself

I remember that this scene had touched me deeply back in 2003 when I first watched it. I think it is already big step to learn to love yourself. I am still learning how to do this, and I have met lots of people who also don't know how to go about learning who they are and loving all the good and bad things about themselves. Some people of course, find it easier to fall head over heels over someone else and indeed, love their partner or friend more than they love themselves.

This contains a trap! When you forget about step 1 (which is loving yourself) and you immediately jump to step 2 (which is loving somebody else) without first knowing yourself well, you risk facing the trouble of losing yourself in that relationship and being prone to be taken for granted. Indeed, if you don't respect yourself and your opinions in order to put certain limits to your relationships, no one else will put the limits for you. A relationship without limits is an one sided relationship (personal experience talking!).

Indeed, loving someone else more than you love yourself requires knowing and appreciating yourself. The good and bad side of you, your ups and downs, your likes and dislikes, your mistakes as well as your triumphs.

It's not just Good Will Hunting who had no clue how to do this. If anyone knows how to do it, I'd be delighted to hear about it :)

Monday, 21 November 2011

Don't go too close to what you love

Μια μαντινάδα από την Κρήτη, που μου την πρωτοείπε ο πατέρας μου όταν ήμουν κοριτσάκι και μου την επανέλαβε τώρα που μπορούσα πια να την καταλάβω. Πάει ως εξής:

Όπου αγαπάς, μην πολυπάς
κι αν πολυπάς, μην πολυκαθίσεις
κι αν πολυκαθίσεις, μην πολυμιλήσεις
κι αν πολυμιλήσεις, κάτεε όσα λες
Αλλά όπου αγαπάς, μην πολυπάς

This is a 'mantinada' (a Cretan song) read to me by my father when I was younger. He repeated it to me recently, now that I can actually understand what it's about. In an attempt to translate it myself, I guess it would go like this:

Don't go too close to what you love
and if you do, don't stay too long
and if you stay long, don't speak a lot
and if you speak a lot, be careful what you say
But don't go too close to what you love

Keeping beloved ones a step away from you gives you the time and space you need to work around your thoughts and come up with what it is these people actually give to you; why they are important. It also gives you the chance to see if you are as important to them. Holding some thoughts for yourself and not sharing it all with the people you love can create the mystery in which love could flourish. Otherwise, if you give it all away, it becomes less rough and perhaps less fun.

Lets give it a go

Going through a self-actualization phase in my life, I have decided to give it a go and put my thoughts into blogger. 'Born under a rainbow' is my way to list the thoughts I have collected throughout the years which shape up who I am today. The name of the Blog is perhaps the best characterization I have heard from a friend about me and my world.

I would like to believe that I was, actually, born under a rainbow :) I would also like to maintain a rainbow above my head throughout this life and even share some of its colors with the people I care for.

My goal with this blog is to create a page with my most favorite things in life which make me (and perhaps you too) feel good inside! Songs, pictures, thoughts and places to visit would be some of the things I'll be listing every day. So excited about my new toy! :)